Падот на Гвадалкивир 2.0

Немам пишано блог пост од 14ти август. На 15ти открив дека повторно ме кракираа. На 17ти заминав за Србија од каде по 3 дена отпатувавме за Хрватска на NSND по што останав на одмор уште 5-6 дена. Многу се случи па ќе се обидам да сублимирам 20тина дена во 2-3 параграфи.

Блогот го вратив благодарение на playahater & homoludens, Белоград, ме хостираа кај нив. Еден совет кој се надевам ќе го сфатите сериозно, никогаш немојте да хостирате сајт на ixwebhosting и startlogic. Тие се најлошите хостинг компании со кои сум имал/е некогаш контакт. Првите увидоа дека не можат да се справат со крекерите на нивните сервери кои на нашите содржини редовно монтираа фишинг материјали, па решија да нѐ суспендираат засекогаш. Вторите пак откако се случи суспензијата, ме маткаа 10 дена за доменот www.lugola.net дека наводно не е наш и сл. срања. Иако бев во Хрватска кога се случи суспензијата им вратив повторно да имкажам дека ние сме жртви, а не напаѓачи. Тоа не допре до нив, штета за нив. Сега www.lugola.net ќе има побратим, www.lugola.mk (достапен најверојатно од утре), кој ќе насочува кон еден ист сајт, кој пак, ќе биде хостиран благодарение на заедничките ресурси на заедницата на хакери од нашата земја. Особено испраќам благодарност до Мишко, Марко (Србија) и Стама и останатите од Македонија кои директно ми помогнаа или се понудија за помош. Ги имаше неколку. Викито како најкревка и најбитна ствар, ќе биде вратено на старото место (wiki.lugola.net, а и wiki.lugola.mk) најбрзо што можеме, имајќи ја во предвид пипавоста на базата и статичките содржини објавени таму. Тоа би било околу проблемите на кои наидовме и постапките што ги презедовме за да се решат проблемите. Еве онлајн референца каде има подетално објаснување на проблемот, од листата на заедницата.

Србија, Хрватска, НСНД

Бев 2-3 дена во Београд, за првпат. Ми се допадна како град, малку е брдовит, но има што да се види. Србите се ок, Србинките и повеќе од ок. Убави жени. Исто, од Белград си зедов резервна, 6 келна (немаше 9) батерија додека стигне резервата што ми следува со гаранцијата. Со роверот на таткото на Мишкез заминавме на релација Београд - Загреб - Сплит. Патувавме 10 саати сосе паузи и драпалогии. Таму три дена беше предвиден Nista Se Nece Dogoditi, собирот на хакери од просторите на бивша ЈУ, кој беше навистина прекрасно искуство. Дружење, познанства, продлабочување на знаењето, капење, пицигин, Спличанки (најубавите жени од ex-СФРЈ). После NSND останавме уште некој ден во камп на „наше море“.

Немам што друго да кажам, сликите говорат се, а тоа што летото заврши на толку прекрасен начин повторно ме прави да се чувствувам дека имав уште едно кратко лето, што би значело, исполнето и забавно до бесвест!!

За крај, на граница ме тресеше српскиот цариник, буквално сѐ ми провери. За гиковите ќе е интересно тоа што го извади USB-miniUSB кабелот и проба да ѕирне низ него да не случајно имам скриено нешто внатре хаха. Направив од прилика 3000км. Кога дојдов морав некаде да серам, па си отворив Twitter сметка. Сега не знам дали ќе ја користам толку активно

Мило ми е што сум пак дома.

Tritium е менаџер за прозорци, напишан во Python и прилично возбудлив. Откако Ion3 станал неслободен со дел од лиценците под кои што се дистрибуираат делови од кодот, Mako и Stew, авторите на Tritium се обиделе да напишат wm од нула во Python. Според тоа шо го гледам, Tritium навистина личи на Ion3 се разбира има помалку функционалности затоа што е млад софтвер. Но брка работа за сѐ шо ми треба

Досегашната борба со Xmonad заврши неуспешно. Конфигурирав се како шо треба, единствено ме јадеше некој вид на пропуст, бубачка или што знам што, која ја имаат пријавено само еднаш тука. Нешто ми го крадеше фокусот. Ако, мал контакт со Haskell

KDE 3.5.x функционираше прекрасно. Фала на сите за се што направија/вте во периодот додека ја користев според мене најмоќната работна околина што постои. KDE 4.x ја сметам за инфериорна, пластична и детинеста средина која никогаш, веројатно навистина никогаш, нема да ја користам

Или како што би рекол Војо Стојановски, „…има уште три четири дела за да биде нешто помалку од цела…“ (параф.)

• Живеам во земја која во меѓународните институции е призната под името FYROM. Самите жители ја нарекуваат Македонија. Вклучувајќи се и себе си во нив.
• Живеам во земја без грб (подзаглавје: грб од едно друго време).
• Живеам во земја која го менува знамето кога некој ќе побара
• Живеам во земја која е агресор и учествува во агресорски мисии во Авганистан и Ирак
• Живеам во земја во која единствено се цени кој на повисока функција се наоѓа
• Живеам во земја каде просечната плата е 8000 15.728 денари (130 255 евра)
• Живеам во земја каде луѓето мислат дека ако ги следат револуционерните и анархистички идеи на историјата во 21-от век, се поголеми патриоти
• Живеам во земја полна со необразовани националисти, неонацисти и антипацифисти
• …кои ги тепаат и малтретираат луѓето од сопствената „нација“ и „раса“
• Живеам во земја иста како и другите земји кои прифаќаат постоење на нација и раса
• Живеам во земја која потсвесно ми налага „купување“ на бугарски пасош за да можам да патувам низ светот, затоа што…
• …живеам во земја на чии жители не им е дозволено да патуваат слободно низ светот, кои пак…
• …живеат во земја која им го ограничува движењето во неа самата. Ако сакате да одите кај роднините во под-пелистерието мора да побарате дозвола од авто(талитарците)ритетите.
• Живеам во земја во која директорите, судиите, претседателите, функционерите, тендерите и курташаците се добиваат не според квалитетите туку според роднинската, пријателската или сексуалната поврзаност помеѓу ентитетите.
• Живеам во земја во која луѓето се замараат со егзодуси и имоти случени/одземени пред речиси цел век. Во земја која не ја гледа утрешнината. Туку само историјата.
• Живеам во земја која велича терористи. Која во системот има имплантирано поранешни убици и која убиците и насилниците ги пречекува со слатко и викотници по аеродромите.
• Живеам во земја која живее до земја која живее до земја која живее до земја –сите преполни со национал-шовинистички идеи и омраза.

“Fuck Off Greece”, „Свесте те се македонци, СРБИТЕ ве НиШТАт“, „Мети на границата, за да поминеш преку неа“, „Граница!“. Не сакам да признаам дека живеам во неа.

…на програмерите.

Здраво на сите блогери, администратори и Интернет манијаци.

Во петокот, 20ти јуни 2008г. се враќав за Битола од Скопје. Во истиот автобус патуваше едно прекрасно девојче кое заборави нешто во мене. Не можам да ја најдам, не ѝ зедов број ниту знам како се вика. Знам дека беше висока, прекрасно висока (не повисока од 1.75цм.), со висока нога, добро тело и имаше сина капа (ја носеше настрана). После многуте обиди да ја најдам да ѝ го вратам…нештото…остана уште да објавам на блогов. Можеби како предизвик да се најде личност со помош на нашата блогерска заедница?

Како можете да помогнете? Сетете се дали Вие или некој Ваш во петокот на 20ти патувал со голем куфер за Битола со автобус на Транскоп во 17.00ч. Во Битола стигнавме во 20.00ч. Дали Ви дошол роднина од Скопје за викендот? Братучетка, другарка…? Девојчето патуваше со помало девојче, другарка/сестра/роднина. Веројатноста е да се наоѓа во: Битола, Охрид или Грција (ако одела преку Битола…somehow). Според тоа колкав ѝ беше куферот мислам дека каде и да одела ќе седи подолго време.

Девојчето е прекрасно! И го најдов(ме). Благодарение на постов и еден добар дечко.

Update: Не е скопјанка, битолчанка е. Најверојатно има некој Guido, douche-bag дечко од Jersey (впрочем од Битола али исто ти се фаќа) и се прави нешто а-у m-a rc-update ти реков ми рече главна. Јес да е добра, ама не е meant to be! Не знам дали да ѝ се јавам пошто сега веќе не ми е интересно. Еве ја најдовме, ќе ѝ го вратам тоа шо беше и толку! Live goes on. Ќе чекам да дојди Lenny да се изжуркам.

Cosmopolitan ги учи девојките како да си го пополнуваат времето и како постојано да доаѓаат до нова музика. Штубајна.

Симулирам сервер Десктоп машина, со добри перформанси, Core2 Duo, 2гб RAM, ти реков ми рече..денес направи 1 месец uptime. Знам дека е малку, ама едно потсетување, немам UPS

10:48:36 up 31 days, 19:50, 3 users, load average: 0.18, 0.07, 0.02

I had to share it!

Вози на Ubuntu (7.10) server. Ми брка и повеќе од потребното работа. Особено за Java хостирање (Tomcat), кој е речиси скап секаде. Исто и за виртуелизација, со VMWare (испадна најпрофи за она шо ми треба). Останува уште некој добар uplink. Ама спонзорство.

Мистериозно се заеба мојот домен. Имало некој проблем со DNS-от. IXwebhosting sux. Знајте го тоа. Да бев Латас или Мирка ќе речев дека некој намерно сакал да ме заќути Ама глуп провајдер, тоа е.

Многу се случи минатата недела и пол што сум сакал да блогирам, па ќе се обидам да не испоплавам сѐ.
Засега само еден мал предлог. Најновата книга на Cory Doctorow –Little brother е навистина кул. Можеби забаено ја прочитав, али it was hell of an experience!

::овој блогпост има видео::

Жизас и Жудас (шема ми е да користам Ж наместо Џ последно време, as in Жанго), биле добри другарчиња.
После Жуда осетил малку маст на забите. Арно ама не се обесил, туку се скрил во некое дувло. По 10 години излегол од таму и видел шо се случува, дека Жизас е суперстар…

- „What have I done???“ -рекол, или на Арамејски
- „??? מוּסכָּם מַה“

Млад умре, кутриот. Денес таквите ни се по дома.

Случајно налетав на ова:

Смешно, мора да признаам