Падот на Гвадалкивир 2.0

Од неодамна, чисто експериментално користам MySpace и Facebook. Едното ќе го најдете лесно, другото нема и нема да Ви го кажам. Таму има фаци кои ги сретнав на … па таму ги сретнав и ги додадов. Не можев да сконтам зошто луѓето околу мене (зависи каде сум) се заразени начисто со, да речеме, Myspace. Што прават по цел ден на Myspace? И што му е интересно да прават на Facebook. Баш поради тоа, веќе 2-3 недели ги користам овие сервиси (Иако facebook имав креирано одамна, па дури сега почнав активно да го користам).

Како што би рекла една девојка, она што мене ме прави зависен од Jabber, Кајмакот итн. неа ја прави зависен Facebook. Она што мене ме прави зависен од pacman -Syu, fetchmail неа ја прави зависна од MySpace. Не контав шо е тоа конкретно. Ми требаше конкретната зараза. Додадов редица другари, ставив геј сликички од мене, па дури верувајте и самиот се сликав за да имам што да ставам таму (најчесто себе си се знам, па ги сликам другите настани, места, луѓе). Прво и основно, социјализацијата на овие сервиси доаѓа од можноста за:

• Коментари
• Обновување на пораката за статус

Кога некој испраќа коментар неко му, овој не враќа на неговиот профил (таму каде што ќе се објави тој коментар), туку враќа на профилот на тој што го испратил коментарот. Што добив јас од Myspace досега? Манијакална навика да проверувам кој додал нови слики, коментари, кој ми испратил комплимент (пошто ретко кој објавува реални информации од типот „овде си сликан накриво“, сите велат „леле колку си убав“, особено девојка ми ха ха). Исто така добив информации за тоа дека Shpongle вечерва ќе имаат лајв настап кој ќе се емитува во живо онлајн (стрим), дека Fighting Windmills ќе свират на Таксират, дека ова дека она. Се чини дека почнав да ја сфаќам разочараноста на Myspace корисниците. ДА, овие корисници навистина се зависни од него. Редица од нив до толку се поистоветени со него што ми рекле „Оној ми згреши, ќе го спуштам на листата на најдобри (top) пријатели (friends)“. Како со тоа да го асоцијализира по хитна постапка. Куп од луѓето сепак ги имаат профилите поради тоа што сакаат да мањачат. Ги сфатиле сервисите како adult friend finder и компанија, па бркаат мали девојки.

Истото важи и за Facebook, со тоа што Facebook е поубавата половина на зависната сестра Myspace. На овој сервис „се видов“ со многу стари другари кои „ме додадоа“. Видов слики од прекрасни школски шо учеле со мене и се смеев на интересните фотки на моите најблиски другари, особено на тоа како другарка ми С.Џ. зборува српски (верувајте, дамбетер е од мене!!!).

Статусната порака многу кажува за тоа што правиме и како се осеќаме. Често се користи и како алатка за привлекување внимание за attention-whores кои ги користат овие сервиси. Така, кога на една девојка која „ме бендисваше“ (морав на битолски, sorry), ѝ кажав дека веќе се.. овај.. социјализирав со девојка.. на статусот на myspace напиша „ХХ се вери, е заљубена и најверојатно трудна“. Патетики. Или пак кога некој јади корпа, покрај тоа што ќе Ве тргни од Top Friends, ќе стави порака „ХХ е тажен и депримиран, не ме гибајте оти ќе се самоубијам!!!“.

Најмногу од „квалитетите“ на myspace и facebook ми се допаѓа промотивниот аспект на мрежата. Еве, како што реков, пратите кој бенд што издал, кај ќе свири, шо има вечер во „Сопотско“ итн. Тоа е и повеќе од корисно нели?

Засега, по 2 недели (малку е!!) користење мислам дека почнувам да се осеќам web2.0 - 0.4. Битно е да напоменам што таму не го споменувам „gemidjy“. Таму сум оној јас, од вистинскиот живот. Дали ќе останам достоен на сервисите, зависи од сите. Па веќе и почнав да ги менувам сликите и статусните пораки. Фак ит. Краста.

Jeff Buckley & U2 - Sunday Bloody Sunday (live)

And let me tell you something
I’ve had enough of Irish Americans
Who haven’t been back to their country in 20 or 30 years
Come up to me, and talk about the resistance
The revolution. Back home!
And the glory of the revolution
And the glory of dying for the revolution
Fuck the revolution!

They don’t talk about the glory of killing for the revolution
What’s the glory in taking a man from his bed
And gunning him down in front of his wife and children
Where’s the glory in that?

Where’s the glory in bombing a rememberence day parade
Of old age pensioners their medals taken out and polished up for the day
Where’s the glory in that?

To leave them dying, or crippled for life, or dead
Under the rubble of the revolution
That the majority of the people in my country
don’t want
No more! Sing!

Денес ја имав среќата да присуствувам на жив настан кој дополнително го разгоре нагонот да си покажувам среден прст поради тоа што одам на добро познати места полни со партиски воини, запоседнати на сметка на партијата или фирмата во која работат. Сибав веко, значи секогаш се годат вакви ситуации, ми се чини, кога јас сум гост во локалите од овој калибар.

Седат двајца од хорот на МПЦ од црквата Св. В-ченик Димитрија во Битола, јадат некои кул сендвичиња, за жал со месо. Нема да го потенцирам она „не убивај“, постот цели кон сосема друга поента. Си јадат, а јас си правам муабет со другарка ми Г. која одамна ја немам видено. Трачарање, шо да правам, ем сум пола преспанец, а другата половина гини-малец, јебеш га И убаво ми е, баш ме боли стапот, сакам да трачарам. Наеднаш во ресторанчето влегува жена со дете и се поздравува со дечките од другата маса (од хорот). Едниот вели:

• „Кое оделение е малата?“
• „Четврто“ -одговори мајката наместо девојчето.
• „Ајде, ајде, од година кај мене да ја запишите. Предавам во Даме Груев, знајш?“ -се пофали певецот.
• „Не бе, а шо предаваш“ -праша речиси загрижено мајката
• „Веронаука, мене да ме изберите!!“ -заповеда веронаучникот.

Да серам за тоа дека го крши концептот за слободна волја? Пак не. И тој има слободна волја, па така во рекурзија. На мојата маса, покрај Г. седеше и другарка ми С. Јас велам тивко.

• - „Зошто не отворат училишта по црквите бе, за ова веронауката…“

Наеднаш добивам остар поглед, чиниш матер ќе ми еби. С. се врти и ми вели

• - „Оти шо е проблемот?“

Знаејќи ја одамна не се загрижив многу. Знам дека е десничар по политичко убедување и ВМРО-ДПМНЕ по партиско.

• „Па“, велам, „или нека ги измиксаат муслиманите нека учат христијанство, христијаните ислам и крај“.
• „Да“, се сложи Г. „или нека учат сите една веронаука, зошто да ги делат?“
• „Леле доста бе Балал, шо ви е вас гајле за шиптарите ???“ -рече С.

Јас не одговорив на ова, само веѓите ги наместив во поза Џони Браво, нешто вака o_0. Жално, жално, жално. Трагично! 24г. девојка, со завршен факултет вака да размислува. Но еве ќе се обидам да ја оправдам. Младите луѓе во Македонија се апсолутно бомбардирани со мејнстрим пропагандата, што дури би поверувале дека нивната куќа ја запалиле „шиптарски терористи“ само ако тоа е прикажано фино на Сител или CNN како бонус. Младите во Македонија се присилени (и тоа им одговара прекрасно со нивните инертни да веруваат во политичките агенди и педерските партиски програми само затоа што за 3 месеци очекуваат повик за работа во државна институција. Со тоа си ставаат нож над вратот. Можеби сум јас, но никогаш не би работел како партиска пизда, чекајќи некој од партијата да ми најде место за ефтини пари! И уште полошо, нема никогаш да очекувам исход од резултатите на изборите за да знам дали мојата работа ќе продолжи или не. И најлошо, никогаш нема да заземам радикално десни размислувања само заради тоа што со тоа ќе го одбранам „духот на оваа напатена нација“. Не е само С. примерот кој вели дека „за шиптарите треба кур да нѐ боли“. Преслушајте се и себе си, можеби и Вие сте С. во сопствено руво.

Тогаш и веронауката и слободната волја, и манџата што Вашата мајка ќе ја готви, сѐ ќе правите во името на лидерот, ќе го газите Вашиот комшија и ќе помогнете да се развие чиста македонска раса врз гробовите на клетите малцинства и други нации! Отсекогаш ми било страв од хорор приказни, а насекаде околу мене постојат толку многу. Отсекогаш ми било страв од хорор приказни со духови, такви кои се јавуваат врз темелите турени врз масовните гробници на оние од другата раса и вера. Како мал се плашев од нив, но сега знам и зошто, затоа што кога човек се бори против човек, поседува разум и свест, и осет и моќ да расуди и шанса сето тоа да се реши со подадена рака и прегратка! Но кога се бори против духовите, не им може ништо, затоа што тие само ќе нѐ бркаат, невидливи и недопирливи, а кога ќе нѐ фатат, ќе се одмаздат!

Compromise, conformity, assimilation, submission
Ignorance, hypocrisy, brutality, the elite
All of which are Macedonian dreams!

Mesdames et Messieurs, il est l’honneur de présenter, Lugarchy!

Аирлија прв број

Баш сега размислував дека Македонија е супер земја. Немаш држава, а имаш миљарда глупи закони. На радио слушав за некаков си софтвер кој ќе се користи за испитиување на учениците од средно, па као демек ако добијат оценка ралична од таа на професорот, професорот ќе биде казнуван парично и со отказ.

Нема да зборувам за тоа дали овој начин за контрола на уката е добар, можеби верувам дека е. Но за ова да да функционира беспрекорно потребни се темелно-транспарентни технологии кои ќе дозволат контрола на функционирањето на платформата. Затоа, ако сте ученик од средно училиште и сето ова помине како што замислиле (пошто очигледно не ве бива за тоа да се изборите да не биде така, ќе дадам пример подоцна), барем побарајте софтверот кој ќе се користи за тестирањето да биде СЛОБОДЕН СОФТВЕР. Немојте да верувате на софтвер кој е неслободен и кој треба Вас да Ве тестира. Од каде ќе знаете што прави тој? Можеби ќе направи поинакво процесирање и ќе даде нереална оценка, намерно или ненамерно. Технологијата што треба да се користи треба да е кристално јасна, дури прозирна, затоа што идејата е кристално сериозна. Ако тоа не го издејствувате како ученици тогаш навистина сте овци.

Кога сме кај овци, пред 3 дена, стадо овци.. море ОФЦИ, протестираа пред зградата на општина Битола. Кога новинарката праша еден шупак „Зошто сте овде?“ тој рече „Не знам нешто ќе се полагало, не знам не ме прашвај мене…“ и си замина. Другарите среќно мавтаа како мали деца од зад човек кого го интервјуираат, а сите тие појма немаа зошто се таму. Дали со тоа заслужуваат сите ученици да ги ставиме во рангот на инертни дегени кои веќе не знаат ни зошто живеат? Не, но еве последен апел, станете и запознајте се со Вашите проблеми и пробајте да ги смените работите кои се во Ваша штета! Ако сето ова со оценувањето помине вака како што е замислено, црно Ви се пишува и Вас и на уште поинертните професори кои прифаќаат СЀ што „од горе“ им го велат.

Се надевам дека ова ќе го прочитаат барем 5 средношколци и ќе го рашират зборот и идејата на постов. Не кажувајте од кого е напишана/речена, само ебено раширете ја и спроведете ја! Честит ден на револуцијата!!

Пред да користам Twitter, за секоја идеја пишував блогпост. Тоа денеска ме наведе да помислам на тоа како ми се организирани активностите во зависност од нивната карактеристика.

• ако има линк кој сакам да го споделам со луѓето што мислам дека ќе им се допадне, го ставам на Кајмакот
• ако имам краток insight кој сакам да го споделам со луѓе кои мислам дека можеби ќе им се допадне, можеби не, го ставам на Twitter
• ако имам опсежен insight, нешто интересно што ќе ве тресне од земја, го ставам овде на блогов
• ако имам линк кој сакам да го прочитаат гикови и обични фаци, кои ги знам и знам дека ќе им е интересен го букмарковам на del.icio.us
• потоа сето тоа се пакува и оди на Friendfeed

Е сега од сето тоа може да се прават комбинации. Пример, пишувам блогпост и го линкам на Кајмакот (да и јас сум од тие што мислат дека само-линкање не е лошо за комуната), или линкам нешто на Кајмакот, а на блогов давам опсежие за неговата содржина. Web 2.0 во голема мера ми ги олесна работите во тоа како ги споделувам нештата со светот.

Мислам дека фали мало објаснување околу тоа на што работи Лугола последно време. Јас пред 1 месец иницирав идеја да се изработи дигитален зин (ezine) со можност за печатење (50тина примероци), и како иницијатор на приватните ресурси на Лугола дадов објаснување за тоа што е целата идеја. Како име за магазинот предложив да биде Лугархија, комбинација од Лугола и Архија (не Анархија! ебави фаците глупи!).

Текстовите за првиот број се спремни. На сајтот на зинот има и одбројување веќе договоривме и пијанка за тие шо ќе се Битола тој викенд, па остана уште да ги информираме останатите од заедницата за ова. Со оглед на тоа што не следам ossm-members листа, од објективни причини познати на сите (па и на тие што следат), Виктор се обиде да ја информира заедницата за што станува збор. Прво, очекувано не беше кажана пофална реч, туку веднаш критика, што мене ми е скроз ок знајќи ја нашата заедница. Не ми е гајле за тоа, но потоа се смеша една друга тема која можеби нема врска со слободен софтвер и која требаше да одговори на прашањето „Зошто Анархија?“ Еве јас ќе одговорам. Името Лугархија во буквален превод би значело „Владеењето на Лугола“ или „Лугола владее“ (αρχία - владател). Зошто мотото на зинот е „дигитална анархија?“ Искрено така испадна, никој од нас немаше ниет да воведува анархија како политички правец во нашето движење за слободен софтвер. Но она што стои длабоко зад идејата на Лугархија е фанзинот „Informal“ што во 2 броја го издававме во средна школа, дури имав направено интервју со Ристо факинг-џанки Вртев (не дека се гордеам, ја потенцирам сериозноста на намерата). Informal беше анархистички фанзин кој го вадевме само јас и една моја многу добра другарка чисто партизански, со пари донирани од нас. Од тука произлезе мојата желба да ја обновам таа идеја и да создадеме фанзин за слободна и хакерска култура. На листата исто така провејаа и глупостите кои ја окарактеризираа анархијата како безредие. За ова нема да коментирам, само ќе посочам текстови каде може да прочитате што е Анархија. Да се каже дека анархијата е безредие, па и да се каже „што ќе ни е безредие во слободниот софтвер“ е идиотштина. Sorry али ако мислите дека анархија е безредие тогаш сте ИДИОТ Дури и имбецил.

Искрено зинот кој ќе го вади Лугола и кој ќе се вика Лугархија, се додека членовите што останаа не одлучат поинаку (за што имаше гласање) нема никаква политичка конотација. Анархија е политичко-социолошка доктрина која и тоа како може да се вклопи во целото движење за слободен софтвер, но овојпат ние тоа не го правиме со стриктна цел да воведуваме анархија во ова општество на кое му треба толку многу работа за да дојде до предворјето на Анархијата. Лугархија како медиум ќе го користиме за да ги кажеме нашите идеи и видувања, онака како што сметаме дека треба да се кажат, слободно и без цензура. Се надевам дека сега на сите ќе им е јасно што ќе е нашиот магазин и од каде дојдоа сите побуди на бунт во делувањето како активисти. Да, Анархија во мојот речник е синоним за слобода!

Денес правев Ајвар, кај вујко ми, па таму беше и ова:

Малку асоцира на пинас Ќе го сликам на поголема и поубава слика, ова е од мобилен