Моменталниот министер без ресор задолжен за развој на информатичко општество е најхардкор министер што некогаш постоел во историјата на сите минати влади. И кога велам најхардкор, не мислам најхардкор од сите информатичари туку мислам најхардкор. Од сите воопшто. И од премиерите. Во овој блогпост ќе се обидам да го образложам моето гледиште на идејата да се деплоираат 100.000 компјутери низ школите во Македонија кои пак ќе работат на Ubuntu GNU/Linux.
Не знам дали да речам или не. Ок еве, не велам дека министерот Иво Ивановски е тежок n00b кој користи Mac OS X, иако после неколку негови интервјуа може слободно да кажам дека типот нема појма од некои области со кои се нафатил да се бави. Но мора да земеме во предвид дека Иво Ивановски е политичар. Можеби е млад, но е политичар. Можеби е дете на татко кој целиот живот работел за партијата (не знам) па сега сето тоа му се компензира и добил место во владата, што би рекло дека не мора да бараме ни капка разбирање за да речеме дека го бидува за министер. Секој полтичар може да ја обавува таа работа. Исто како што тоа го правеше секој морон што беше министер со истото задолжение како Ивановски во претходните влади, кои освен одлив на пари во други (намерно не пишува туѓи) џебови и донесувањето на Microsoft во Македонија за Информатиката кај нас не направија ама баш ништо. Да, зборувам за Јани Макрадули. Најголемиот неуспех кој седнал да се бави со развој на информатичко општество во овие 17г. постоење. И тој не беше компетентен. И за него не велам дека требало да е компетентен. Но она што после неговото владеење ме изненади, а бога ми ја здрма и цела заедница на активисти за промоција на слободен софтвер во Македонија беше потегот на Ивановски. Имате 4г. врзана земја со Microsoft и наеднаш…
„Слободен софтвер Македонија“ оди на состанок со Иво Ивановски. После некој месец излегува министерството со нивната хардкор идеја, започнувањето на проектот „Компјутер за секое дете“. 100.000 компјутери деплоирани во училиштата низ Македонија кои ќе работат со Ubuntu. Не знам за другите, но јас бев масивно збунет. Фацата ми беше…ваква o_0 Не знаев дали да се радувам. Не знам ни денес дали тоа се постигна по средбата на 2С.мк со Ивановски. Единствено пред очи ми излегоа професорите и администрацијата која ќе треба(ше) да го претрпи афтершокот од овој потег. Замислете. Навикнати и затуцани седите пред Windows XP кога пред вас излегува цела училница со компјутери на кои има Ubuntu и која треба ВИЕ како професор да ја администрирате и да се грижите за системите. Теоретски тоа не треба ни 0% да е така, информатичарите особено треба да се спремни за промени без многу мрчење. Но сега имаме илјадници компјутери, кои сакати кои никогаш непуштени, низ школите во Македонија. Не се користат за НИШТО. Професорите добија обука (и повторно ништо не научија и не се задоволни), министерството си го направи своето. Сега останува стварта да издестилира. Но тоа нема никогаш да се случи. Проектот „Компјутер за секое дете“ ќе пропадне до следната Нова Година. Навистина не знам шо ќе се случи со компјутерите, иако некои дебилни фаци веќе пробале да инсталираат Windows XP Pro на Thin-клиентите (што колку што знам е практично невозможно), но целата идеја да професорите по сите предмети држат настава на компјутери на кои има Ubuntu е наежувачка. Да, тоа го велам како евангелист на слободната култура и слободниот софтвер, кој патем имал придобивка (материјална!) од целата оваа ствар. И кој како координатор на Лугола, се дрзна 
да му испрати мејл на Иво за да му каже дека во Битола има група која се бави со оваа проблематика и која волонтерски ќе може да му помогне. Никогаш не добив одговор (можеби и нормално).
И затоа што критикувам, еве и еден конкретен предлог, кој сега е временски бесцелен за реализирање. Сакате компјутер за секое дете? Дајте им субвенции на учениците од средните училишта, при што со доплата од 100-тина евра секој да може да си купи лаптоп. Нешто како што направивте со уште полошата идеја за компјутери за секој апсолвент. Вака, ќе имаме задоволни ученици кои ефтино ќе си добиеја лаптоп и професори на кои би им се сугерирало да инсталираат Ubuntu GNU/Linux на нивните компјутери, дома или на работа, и да научат да го користат, за да може потоа на учениците да им држат настава.
Професорите се многу збунети. Немаат појма кај тераат. Тие со стручните предмети се уште позбунети. Оние пак кои се држат до Microsoft-овите платформи едвај чекаат целата оваа работа да потоне. Не грижете се. Ќе го видите тој ден за скоро. Вака како што стојат работите, проектот никаде не тера. Уште една изсилувана постапка на бирократијата која се бави со нешто што не е нивна работа.
