Падот на Гвадалкивир 2.0

Во понеделникот полагав, впрочем бранев семинарска по предметот „Информациони системи“. Интересна материја мора да признаам, плус професорот се погоди многу кул, од ЕТФ е мислам од Скопје. Нашата семинарска беше на еден софтвер на кој имам работено, за кој требаше да изработиме информационен систем.

Презентирајќи го софтверот, професорот ме прекина со извикот „Лошо! Лошо!“ гледајќи се на страната каде беше дијаграмот за софтверот, од печатената верзија на семинарската. Јас помислив дека се работи за лошо концептиран дијаграм, кога впрочем видов дека професорот увидел една мала грешка, се разбира ненамерна, која јас сум ја оставил да стои од времето кога софтверот бил пишиван и која никогаш повеќе нема да се повтори, не после ова. Имено, има една класа која требало да се вика (нешто барем како) fakturi. Јас во програмирањето сум ја крстил fuckturi. 30 души се гледаат во мене, а професорот вика „Овде пишува fuck. Fuckturi.“..ок сменав 12 нијанси на боја на лицето, ама некако успеавме да се извадиме…некако. Брука. Што да правам, лоши конвенции сум вовел

Ако забележавте мигрирав на друг сервер и друг хостинг. Како под-домен на gemidjy.info (!страна на која сеуште се работи!) ќе стои мојот блог. Овде се ќе продолжи по старо со еден мал исклучок. Приказните и сличните објави ќе одат директно на страната на Gemidjy info, така ќе се избегнат несакани ситуации. Е така, па ве сакам сите, знам дека и вие мене.

Денеска ми стигна редовното известување за случките и настаните што ги организира и реализира кампањата Defective by design (+BadVista.org). На официјалното пуштање на новата верзија на оперативниот систем Windows - Windows Vista, група активисти ќе протестираат со цел да им посочат на корисниците што се ќе изгубат (многу интересен концепт) доколку изберат употреба на новиот производ на Microsoft.

Зошто MS Vista е лош избор?

На 31 декември минатата година Vista престана да работи на многу кориснички компјутери кои наивно ја прифатија идејата да се префрлат на новиот понуден оперативен систем. Microsoft излезе со објаснување дека се работи за непоправлива грешка која настанала поради проблем со лиценцирањето. На 31 декември тие кои користеа RC1 од наведениот систем, не беа во можност да гледаат TV преку својот сметач поради - проблем со лиценцирањето. Г-дин Steven J. Vaughan-Nichols вели дека предложената минимална конфигурација од Microsoft, потребна за инсталација и нормало функционирање на Vista е ноторна лага. Ни оние 1GB Ram нема да ве спасат, а уште помалку x86_64 архитектурата на вашиот компјутер. Ви треба многу повеќе. Истиот тој човек пред извесно време објави колумна во која ги споменуваше новите можности и особини на MS Vista. Во една од своите убави реченици рече:

“Take, please take, for example, the revelation that Microsoft is working on a significant new feature for Windows Vista, known as Restart Manager. Guess what it does? Yes, it’s designed to update the operating system or applications without having to reboot the entire machine! Jim Allchin, the co-president of Microsoft’s platform products and services division and one of the few folks at Microsoft that I respect, thinks that this is a pretty big deal. Well, he’s right. It is. It’s just that, well, we’ve been able to do this in Linux/Unix land since… the 80s? I really don’t know. I’ve been using Unix machines since the early 80s and try as I might, I can’t recall when I last used one that required me to reboot after installing most upgrades and patches.” ¹

Vista нема да може да работи на вашиот постар компјутер. Тоа не е случај со слободниот софтвер, го споменувам бидејќи сепак слободниот софтвер и од комерцијална и од нерелевантна гледна точка е предизвик и борба со која Microsoft потсвесно се бори и турка долго време. Она што на големо се најавуваше и дискутираше од IT професионалци со новата Vista, се две точки. Прво, тоа е пиратеријата - целосно искоренување на пиратски софтвер и мултимедијални формати. Второ, тоа е шансата на Microsoft да ги затегне јазлите помеѓу нив и крајните корисници. Преку кревање на нивните цени. Така, повеќе нема да се заработува преку освојување на IT пазарот. Тоа ќе се прави преку кревање на цените на производите кои произлегуваат од целата идеја на Vista (а и самиот оперативен систем). Крајните корисници ќе може да се борат на неколку начини, меѓу кои, според The Inquirer ^{1 2} целосно прифаќање на фактот за пиратско користење на софтвер и уживање во мултимедијалните формати. Тоа произлегува од сето она што се крие зад Microsoft Vista. Како најбизарна особина се појавува „заклучувањето на системот“ со првично инсталираната хардверска платформа. Се гушкаат толку цврсто до издишување. Така, ако Вие монтирате нов диск во вашиот компјутер, ќе се случи ефектот „31 декември“. Vista ќе престане да работи. Едноставно ќе откаже послушност и кога некој ќе се обиде да користи неовластени мултимедијални уреди. Што значи тоа? Доколку MS Vista забележи дека вашата мултимедијална картичка не одговара на дизајнот на Vista, што предвидува испраќањена содржината што корисникот сака да ја проследи на неговиот компјутер преку заштитени интерфејси. Во тој и најлош случај MS Vista ќе го оневозможи уредот. Целосно оневозможување, исто како да не постои. Во нешто подобар случај, Vista ќе се „преправа“ дека станува збор за уред со послаб квалитет, па на излезот нема да го понуди она што уредот може да го направи. Тоа Vista го прави вака. AEC технологијата или технологија за автоматско отстранување на ехо од протокот кој треба да се проследи (аудио сигнал) мора претходно да земе мал примерок за да го обработи во својот подсистем, нешто што е забрането според системот за заштита на Vista. Ехо ефектот ќе постои и ќе се намали квалитетот на сигналот.

Друг проблем кој крајниот корисник го интересира е потребата од софтвер кој преку (повторно) проверени сигурни интерфејси треба да се инсталира на системот. Порано XP, ако се сеќавате Ве известуваше дека инсталирате непотпишан (пр.) драјвер. Тоа сега нема да е случај. Vista ќе одбие било какво продолжување на процесот. Системот тоа го прави со редовна проверка (на 0.5s) на она што е инсталирано и дали сето тоа е во ред. Тоа се 0.5*60 проверки во минута*60минути на час. Многу проверки - поголема потреба од хардверски ресурси.

Иако DRM е веќе инкогнито споменат во претходните примери, неможноста за пуштање на непроверени HD-DVD и незаштитени (DRM) формати дополнително ги зголемува проблемите. Незаштитени интерфејси, немање на дозвола за пуштање/преглед.

Некои компании сеуште немаат соодветна и квалитетна поддршка за своите уреди под Vista. Ги споменуваа NVidia, па софтверски компании како Nero, Symantec, Sophos. Сепак, забавно е да се гледа како се одвиваат работите. Сурфајќи по мрежата налетав на два интересни видео материјали, објавени на YouTube.

Во првиот се презентира новата турбо-најавувана технологија имплементирана во Vista за гласовно препознавање.

Вториот материјал има многу интересен концепт. Гласот е на вработен во Microsoft кој зборува за Vista. Сликата презентира работа под OS X - сосема идентична паралела на OS X и Vista. Супер идеја.

Добив коментар од Ribaro (топонимијата ја започна учитело со скршена кичма Букаро, после се појавија Рибаро, Сердаро, Редаро, Балало, Ебиветеро). Него…сакаше да ми каже дека ми посветил пост мене. Јас така растрчан по собата почнав да викам „Мене? Мене??“ со рацете на образите. Сега страстите ги смиривме и двата се додадовме во пријатели.
Патем, вчера бев на „Волшебната флејта“ во МОБ. Беше екстра. Леле добри спомени носам. Веројатно по тоа ќе ја паметам зимава (пролетта?). Останете така, и за крај нешто од претседателот:

When you are successful, others will hate you,
but those that hate you will never win, unless you hate them.

Везе нема. Лаже!

Првично објавено на www.lugola.net. 

Последно време во умерена доза се појавија одредени кочници кои на овој или оној, оправдан или неоправдан, лицемерен или искрен начин претставуваат пречка за она кое барем јас го имам замислено дека треба да се оствари со тоа што пред извесно време го започнав. Оваа содржина не ја објавувам во името на сите членови на Лугола, туку напротив, објавена е од мене, Александар Балаловски до сите членови на Лугола. Ова не е повик да доаѓате почесто на состаноци, да донирате средства за целите на групата или да користите IRC клиенти кои ќе ги задоволат вашите потреби за редовно доаѓање на IRC каналот на Лугола каде може да помагате на други корисници (#lugola на irc.freenode.org), ова е објава во која јас не прашувам, туку Ви кажувам.

Лугола се формира 2004та година. Постои речиси 3 години. Има направено повеќе од очигледни работи. Без да редам што се имаме сторено бидејќи тоа го имам направено повеќепати во други наврати, ќе споменам работи само кои треба да ги објавам и кои сакам да ги кажам.

Наведените „кочници“ не претставуваат проблем само за Лугола, туку и за целата заедница воопшто. Во 2006та Лугола имаше околу 50тина состаноци и многу многу активности. Сега по три години, предлагам нов концепт според кој групата ќе се координира. Состаноците се се помалку посетени. Пример денес беа дојдени 3ца+јас членови. Имавме супер муабет, дури зборувавме за конкретни идеи и активности. Но тоа не се бара од членови на група, што во минатото им помогнала нив. Оправдувањата може да се движат од разни психофизички состојби на членовите (болести, ова она…) па се до приватни обврски кои ги имаат. Сум ги имал и јас. Но сум ги имал и тогаш кога ме повикуваа да одам во нивните домови да им го средувам новиот систем, да им инсталирам софтвер и конфигурирам тоа што тие неможат. Состојбата сега покажува дека ретко кој е благодарен за тоа во групата, ретко кој сака да помогне да се афирмира нашата идеја и она што јас го започнав со 3-4ца други кои и сега ги нема (таквите слободно може да ги именувате како сакате). Политиката на делување се менува во неколку насоки. Една од нив е и донесувањето на одлуки. Донесувањето на одлуки до пред година и пол (септември 2005та) паѓаше врз мене. Јас одлучував што, како и со помош на уште 2-3ца други од заедницата, а и од Лугола правевме активности кои ја одржаа Лугола како суштински поддржувач на слободниот софтвер во регионов, а со тоа и во републикава. Ако денес требаше да се донесе одлука кога и каде да мигрираме со хостинг решенијата за новите хостинг услуги, тогаш таа одлука ќе пропаднеше во вода. Без никакво влевање страв кон членството или идеја дека некому се заканувам, објавувам дека сите одлуки кои треба да се донесат ќе бидат донесени директно од координаторот на групата, бидејќи состаноците не се доволно ефективни за да бидат основа за донесените одлуки. На тој начин олеснувам во неколку аспекти, меѓу кој и одговорноста за успехот или неуспехот на донесената одлука. Конкретен пример, ако побарам од некого да се изработи апликација за зачленување на членовите тоа сакам да се реализира во најбрз можен рок, поради квалитетот на она што Лугола го предлага - помош за корисниците на слободен софтвер.

Во врска со состаноците ја донесов следнава одлука. Состаноци ќе има секоја прва недела (недела, како име на ден во седмицата) од месецот. Така, сега следен состанок ќе има на 4ти Февруари 2007ма година. Продуктивноста и ефикасноста на состанокот ќе го регулирам со тоа што ќе се држиме строго до бонтонот на групата за кој дискутиравме пред нецела година и за кој сите се сложивме. Молбата за напуштање на канцеларијата на Лугола за време на состанок доколку поединка го спречува ефикасното одвивање на состанокот ќе биде земена во предвид и тоа земена во предвид во вистинска смисла на зборот, со сета почит кон сите членови.

Досега Лугола ве повикуваше да и помогнете. Сега работата е ваква: ако ви треба помош, обратете се во Лугола. Јас нема да бидам тој кој ќе ве праша бидејќи Лугола заслужува многу подобар однос од овој што го има сега. Ги молам сите членови кои не гледаат шанса да и помогнат на групата, кои мислат дека Лугола е градинка во која ќе може да исцрпуваат помош, совети и бесплатни материјали и GNU/Linux дистрибуции, кои мислат дека просториите на Лугола се кафуле во кое еднаш во неделата ќе може да поминат квалитетни 2 часа, повеќе да не се сметаат себеси ниту да се оквалификуваат како членови на групата. Ако ве има на листата на Лугола Инфо Центарот (со е-пошта што ја наведовте кога се пријавувавте), испратете порака до е-поштата на групата со содржина “Otstrani”. Тековниот буџет на групата е составен од средства кои Лугола ги доби на многу начини, меѓу кои и лични донации од некои од членовите. Ве повикувам, доколку тие средства не сакате да бидат искористени за целите на групата, а во скоро време сте донирале, да ми кажите во рок од 3 дена. Во спротивно ќе земам во предвид дека сите средства со кои Лугола располага може да се користат за целите на групата. Уште еден повик: доколку сакате да дадете донација за Лугола - направете го тоа во Аптека Софора (тоа е аптека на мојот брат), секој работен ден во периодот од 09.00-21.00ч.

Уште нешто, Викито на Лугола своите содржини ќе ги префрли во Македонската Википедија (http://mk.wikipedia.org), со оглед на тоа што никој не пројавува интерес за ажурирање на, во краен случај, вести кои самите тие ги објавиле таму. Тоа јас сам не можам да „го бркам“.

Следно што ќе биде направено од Лугола е тоа што ќе се префрлиме на хостинг решение кое ќе ги задоволи нашите потреби за 2 годишно опслужување и содржините од Викито на Лугола ќе ги префрлиме во mk.wikipedia.org во делот за кој соодветствуваат.

За сите новитети Лугола навремено ќе ве извести.

Секогаш искрен, вашиот омилен координатор,
Александар Балаловски

Мислам дека ја најдов нај{дебилната,глупавата,ретардираната,неважната} тема за насловна страна што воопшто излегла во историјата на журналистиката и печатениот збор/медиум. Некоја „жижица“ од Ченто која нашла солидна релевантност во она што го прави изјавила дека сака да го легне Бранко. Кое девојчето?

Пејачката Ирена Блажевска (23), позната како Ирена ХХ од неодамна гаси и пали низ познатите ноќни клубови во државата. Оние што ја гледале ја викаат војвотката од Ченто и ја споредуваат со српските мега sвезди како Цеца или Сека Алексиќ?
И дефинитивно Вест со својата имбецилност и хаотичност ни ја открива вистинската причина за успехот и можноста за нејзина промоција во дневниот печат, на оваа “направи сам” пејачка:

- Ќе направам бум во македонската музика. Ќе ги скршам сите табуа на домашната музичка сцена. Господ мене ми дал убавина, глас и се што ќе посака една жена. Моите пет минути допрва доаѓаат”, вели Ирена.

Како вистинска причина за ставање на насловната страна, Вест несвесно го наведува заклучокот, каде Ирена 20ка (или ИксИкс?), вели:

- Можам да го издвојам само нашиот претседател Бранко Црвенковски. Е, тој е вистински маж за мене. Дајте му го мојот број и ќе му покажам како пејам во живо. Него би го легнала и око нема да ми трепне. Бранко има сексапил во себе”, додава Ирена ХХ.

Епа од мене: девојко, и ти ли ќе го легнуваш претседателот? Дајте му нека одмори…

X и Y

Не постојат букви како X и Y. Не постојат знаци како + и -. Не постои лошо и добро. Сетоа тоа испадна дека е втора верзија на својот претходник. Буквите што луѓето во земјата на Длабината ги викаа X (Икс, некои дури и Хикс) и Y (ипсилон, а правото име и е _ ) беа предизвикувачи на чести дискусии, полемики и караници во светот на научниците. Тогаш науката тргна по патот на многу компании кои ги онеспособувале можностите на својот продукт. Науката сметаше дека „непознатите“ се нивна сопственост, дека има право да прави врз нив што сака. Илуминатското движење стоеше зад оваа теза: дека ако буквата X се замени со буква која поедноставно ќе претставува „непозната“, науката ќе придобие многу повеќе и на време и на КММ (Капацитет на мозочна меморија). Така излезе втората верзија на буквата X со која се спои нејзината долна полвина и наместо две /\ цртички се доби една |. Така се доби буквата или непознатата Y. Се појавија дополнителни проблеми, компании, здруженија и индивидуалци кои својата непозната (сега веќе X v2.0) ја бараа како валидна во нивните докази, теореми, равенки и системи. Се формираа кланови и друштва за правата на X. Таа заедница стана толку силна што Илуминатската идеја да се отфрли непознатата и правата за употреба на буквите како сопственост на науката неофицијално и пропаднаа. Тоа покасно беше случај и со мрежата која се викаше MSN. Се појави како наследник на ARPANET, како конкурентен модел на Internet. Internet сега веќе е минато. Мрежата денес е неутрална. Науката е пред колапс, а идеите на поединците и друштвата за правата на научните мисли се вреднуваат само од самите нив. X е реалност. Y е измислица на Илуминатите, верзија 2.0 на X.

Ситуацијата е следна. Божем начна идеја дека 2+2 е 5. Реакцијата на Балиџи беше нешто како „Се разбира…дека не е“. Се трудеше да го докаже. На фотелјата каде седеше често, наведнат врз скутот на Божем со лист хартија и пенкало се трудеше да ја докаже апсурдната глупост.

..дискусијата претходеше
- „2×2 се четири..зошто е тоа така..“ - рече Балиџи.

..дискусијата е прекината од краток звук на мониторот што укажуваше дека стигнал предлог за објавена сторија во денешниот број на Диџ Е-зинот. Божем и Балиџи се завртеа…Божем ги забележа стрелките што укажуваа на предложената приказна. Потсвесно почна да чита на глас:

„Не постојат букви како X и Y. Не постојат знаци како + и -. Не постои лошо и добро…“ - продложи да чита.

Настапи нема тишина. Впрочем тишината и нема да е тишина ако не е нема. Кога тишината не би постоела, не би постоела и красноста на музиката и тонот што го дразни сетилото за слух и ви вели дека време е да станете и да тропнете со рачката од метлата по таванот, односно подот на комшијата над вас. Не беше тоа збунка или восхитеност. Беше заинтересираност за текстот кој првпат по псеудо револуцијата означуваше објава на вистината. Во време кога луѓето се навикнаа да ги гонат и тепаат на сред плоштад, речиси никој немаше потреба од осознавање на социјалната вистина и придобивките од социјалната слобода. Текстот продолжи да го чита Балиџи, со забавена интонација на треперлив глас:

„…Божем и Балиџи се завртеа…Божем ги забележа стрелките што укажуваа на предложената приказна. Потсвесно почна да чита на глас:

„Не постојат букви како X и Y. Не постојат знаци како + и -. Не постои лошо и добро…“.
- Што по ѓаволите рече Божем. Влеговме во круг на рекурзија. Божем ги забележа стрелките што укажуваа на предложената приказна.

Потсвесно почна да чита на глас:

„Не постојат букви како X и Y. Не постојат знаци како + и -. Не постои лошо и добро…“

И тогаш снема струја. Циклусот падна.

Инцидентот со пченката

Божем полека се освестуваше од болката што го нокаутираше претходната квечерина. Посака да рипне од креветот. Го виде младиот ќос човек како нешто чепка на својот застарен сметач со фибер процесорско јадро. Му се допадна храната што ја изеде веднаш по пробудувањето.

- „Што правиш?“ - праш Божем.
- „Се најаде ли?“
- „Да. Што правиш?“
- „Се трудам да го завршам увидот на кој работам. Знаеш, заработувам за живот“.

Балиџи работеше како супер хај тек (superhi-tech) синтаксички валидатор на код напишан за системски платформи кои беа актуелни во тоа време. Кога на богомолка му споменете развиена технолошка направа, таа веднаш може да добие погрешен впечаток за вас и да премине кон избегнување и целосно уништување на желбата да дискутира со вас. Балиџи тоа не го сакаше. Тој беше скромен, мрсен и забраден човек кој до пред извесно време својата иднина ја гледаше во создавањето легислативен нувер, но откако дел од компаниите за кои тој работеше како хонорарец ги отпуштија своите вработени бидејќи беа купени од Aposoft и целосно ја елиминираа заедницата што поддржуваше еден тип идеологија, тој прејде кон сувопарна работа која може да му донесе илјадници торали со кои ќе може да го плати престојот во коцката во која живееше и овозможи еднаш или двапати годишно да замине на патување во некоја од соседните земји или еднаш во две години да купи некој нов технолошки уред на што обраќаше особено внимание и посветуваше исто толку дел од неговата среќа.

- „Сметачи. Калкулатори. Халогенизација…“ - извика Божем со интонација иста како кога веќе истребеното племе Амиши видеше соларен уред од XXI век.
- „Како што реков…живот“. - се обиде да се оправда Балиџи.
- „Која е твојата цел во животот?“
- „Хех…“
- „Нашиот добар молски водач, цела слава за неговата жива свест, Гогх, често вели дека ние ја знаеме целта длабоко во нашата потсвест. Само ја потиснуваме со желби кои сакаме да бидат такви какви што се. Парареалност. Лажна реалност создадена од нашиот ум. Си чул ли за случајот со детето и пченката?“
- „Читав нешто…“ - незаинтересирано рече Балиџи.

- „Е да. Тој беше млад човек. Цела слава за неговата жива свест. Како млад човек спремен за авантури и желен за учење, сонил сон. Во сонот го видел својот правнук како му нуди кочанка со големи зрна пченка. Кога се обиде да ја земе, правнукот одбил. Наместо тоа тој одмавнал со раката и по залетот на видик му открил широко поле посадено со родна пченка која требало да му припадне него. Младичот не сакал да чуе, не сакал да биде фармер, бидејќи многумина фармерите ги сметаат за прости селски личности со закоравени сфаќања. Минале денови. Речиси и да го заборавил сонот, кога го повикале на ручек кај фамилијата на неговата нова девојка. Таткото на девојката после обилниот ручек од кујната зел длабока чинија полна со пресно сварена крупна пченка. Младичот ја видел. Кога таткото се обидел да касни еден гриз од кочанката пченка, тој се фрлил врз него и почнал да се бори извикувајќи дека целата пченка во светот е негова. Гризел лакомо, не знаел зошто го прави тоа, потсвеста проработила, едно дебело зрно во гризот ја оддели својата лушпа во неговата уста која несакајќи заминала во неговиот дишник. Починал 3 минути покасно. Трагедија и страм. Го прогласиле за ментален случај.“

- „Од која важност е тоа што ми го раскажа…“ - нешто позаинтересирано праша Балиџи.
- „Во модерната молска литература оваа приказна се сместува во книгата со наслов Техија, од голема важност е потиснатиот спомен перципиран од искуството кој нам не ни се допаѓа“.
- „Пострашен беше инцидентот во рајот“.
- „Што си потиснал момче?“ - рече Божем со лице кое сакаше да помогне.
- „Абре ништо!“.
- „Одтисни! Која е твојата цел?“
- „Умре“. - одговори тивко Балиџи.
- „Умрела? Умре?“
- „Умре. Кога ја убија слободата…“ - рече Балиџи.

Погледот и половината од своето тело ги префрли во насока на мониторот од неговиот сметач. Се обиде да го смири и игнорира брзото чукање на срцето што предизвикуваше длабоко и брзо дишење. Продолжи да работи со лажна концентрација што кажуваше дека не сака веќе да зборува за тоа. Божем задоволно се насмевна, го постигна првиот резултат. Го одтисна Балиџи. „Ова ќе биде интересен случај“ - помисли..

Мојот збор е долг. Знам дека колумните се предолги. Но сакам да кажам многу работи. Затоа еве јавно ве прашувам, дали ви смета должината на моите размислувања?

Ова произлегува од тоа што неколкумина добронамерно ми посочиле дека не можат да ги читаат моите текстови бидејќи им се предолги. Зарем?

Доста време се обидував да трејсирам зошто Konqueror често пати нема добар „одговор“ (response) при двоен клик на иконката. Ова мене не ми смета. Брзината на пуштање на апликациите не ми се проблем, освен кога тоа го гледам на нечин компјутер на краен корисник кој очекува брзина, стабилност и квалитет. Во однос на брзината на пуштање на апликации засега можам да издвојам примери и од GTK апликациите и од KDE/Qt апликации. Пример, Nautilus се пушта веднаш, Konsole исто така. Искрено, последно време се обидов да користам Konqueror и како стандарден прелистувач за моите потреби. Тоа не е можно од две причини. Екстензиите што постојат за Firefox (кој се пушта исклучително бавно, можеби на второ место по бавност после OpenOffice.org аплиациите), на моменти побавното парсирање на веб страните како и проблемите што ми произлегоа со глупавиот KWallet (можеби е само кај мене, но не ми ги памети лозинките откако ќе чекирам Save Password).

Прибидејќи затоа што претходно-изнесоното не ги задоволува нашите потреби, а и не ги оправдува нашите брборења, на сите кои сакаат брз и убав менаџер за датотеки, а користи KDE, ви препорачувам Dolphin.

Исто така заглавен сум со оваа бубачка кај на компјутерот на С. Ако имате предлози и идеи кажувајте. Имам уште што да кажувам за потребите на крајните корисници што ги оперирам да користат слободен софтвер, ама ќе испадне дека многу критикувам, па ќе го издвојам од овој блогпост. Другпат..