Падот на Гвадалкивир 2.0

1…до промена!

Во светот на нашата реалност се случуваат работи. Се прави прогрес во секој дел од општеството. Напредокот може да биде позитивен или негативен. Доколку е во добри раце напредокот е позитивен, се разбира по принципот на релативност, тоа за некого може да е сосем спротивно од тоа што мнозинството го мисли. Тогаш се создава конфликт. Честопати тие конфликти се предизвикани самоиницијативно. Јас сум А, тој е Б, ние сме од различни табори и мора да се контраме. Во секој случај за да се случи промена во нашето живеење потребна е индивидуа. Некој ќе рече дека индивидуата треба да има нешто потешки муда, за да може слободно да ги реализира своите анархистички идеи, бидејќи има случаеви кога идеите се прекрасни, но страмот и стравот го прават своето и толку од нив.  И кога таа индивидуа постои, молете се да е што помлада. Или бидете ВИЕ. Размислете која би била цената да Вие смените нешто во животот и реалноста во која ќе треба да го поминете целиот ваш живот или пак луѓето кои ги сакате и се дружите. Тргнете се од шаблонското следење на принципи кои ќе ве одведат во потчинување и робување на другите желби, кажете дека Вие сте млад човек кој е спремен да ги смени работите и кој ќе може да сноси одговорности. Така животот станува многу поинтересен и помотивиран да го живеете. Фрлете го далечинскиот управувач од вашите раце, почнете да размислувате пошарено. Работите кај нас не се воопшто бели, но не се ни црни поради една причина: Постои можност да се сменат и да се живее во свет во кој ние кои имаме сеуште шанса да го смениме и да уживаме во шаренилото на слободата. Замислете ја слободата како ваш најдобар другар и започнете го патот од илјадници стапки кои ќе ве доведат до чувство на ментално просветлување – бидејќи ќе живеете во свет во кој ВИЕ сте направиле нешто за слободата – вашиот другар. Кажете НЕ на работите што ве прават глупави – дрога, алкохол, цигари, затворени локалитети каде чекате по стотици часови за да влезете за на крај да завршите исфрлени како овци – кажете му НЕ на сето тоа, пријдете кон употреба на слободата – тоа е она што е наша природа, да бидеме едноставни и слободни. Никој не може да ми каже каде да влезам, што да дишам, што да пијам и како да се облекувам. Вие го кроите светот за Вас. СМЕНЕТЕ ГО!

2…до родител!

Ќе речат целото воспитување доаѓа од дома. Тоа е точно. Но точно е и дека желбата да им се каже НЕ на повозрасните исто така се формира дома или тоа кон што повеќе целам – желбата да НЕ им се кажува не на повозрасните.  Не се поставува прашањето дали Вие сте се нашле во ситуација да бидете обесправен од некој повозрасен или „поавторитетен“ институционалец, бидејќи сите сме се нашле. Не постои акција што може да го победи тоа чувство на пониженост. Колку пати сте станале и сте кажале што мислите? Дали сметате дека така ќе го изгубите работното место, позиција, оценка, итн..? Тоа е крајна глупост! Вашето достоинство можеби нема да биде повредено од серија лудачки испади на вашите претпоставени или професори па и родители, но вашата слобода е занемарена. И постои надеж. Ако така ве воспитале од дома, постои шанса да се смени тоа. Целта на овој текст не е повикување на домашна непослушност – веројатно не го ни имам авторитетот за таков повик – едноставно ве повикувам да им кажете на вашите што се над Вас дека во земјата во која живеете работите треба да стојат шарено – обидете се да им ги отстраните егоистичките видувања на постарите кои ви ја земаат слободата па и во случај да тоа не успеете да го направите – слободно игнорирајте го таквиот однос. Тоа води кон мешање во вашата слободна волја – слободната волја значи СЛОБОДА, земањето на слободата значи војна.

Тоа што пак како родители треба да го сторите е да ги научите вашите деца да живеат во слобода. Секој ќе рече дека тоа го прави – никој не е луд да  го каже спротивното. Испит кон тоа колку вашето дете живее во слобода е преглед на работите што Вие го учите додека расте. Се разбира, малото дете сака само љубов – една од главните одлики на слободата – а кога Вие како родител ќе ја возвратите таа љубов детето е целосно слободно. На поголемите деца овозможете им свет кој е полн со желбите кои се поттикнати од желбата за слобода. Децата сакаат играчки, игри на компјутер и трчање. Кој е тој на кого не му недостига детскиот џагор? Понудете им работи што не ја земаат слободата на другите лица. Можеби за Вас е поважно да го научите вашето дете да игра по 12 часа дневно на ПлејФакингСтејшн или Писи – но неговите желби не се тие, иако тоа така изгледа, секое дете би било посреќно кога би ја користело слободата на надворешната игра со другарчињата во просторија незагадена од чад и дерење. Тоа е заробеништво, па и кога веќе го користи сметачот за задоволување на детската љубопитност – понудете му слободен софтвер – нека вашето дете не зависи од волјата на другите. Ако Вие не го направите тоа, Вие од мало го учите да сака работи кои се туѓи, а не негови. Вие од мало го учите да сака софтвер што е неслободен. Вие му го наметнувате вашето комерцијално гледиште за работите околу. Тоа не е фер!

Зборувајќи пак за слободата на изразување веројатно тоа треба да се учи во нашите глупави училишта и глупав образовен систем. Зошто глупав? Поради  тоа што досега училиштата и професорите, чии не ретки комплекси ги повредиле кревките детски состојби, буквално ништо не сториле да им кажат на учениците дека слободата е тоа за кое треба да се борат. Не ги научиле дека треба да кажат не на неправдата и одземањето на слободната волја. И кога веќе не ги научиле таму – вие како родител и многу подобар воспитувач може да го научите вашето дете да ги сака вредностите на животот преку појаснување на фактите што стојат зад слободата на изразувањето. Конкретно, научете го детето да се бори за да докаже дека нештото е сино иако другите го убедуваат дека е зелено. Ќе биде нарекувано тврдоглав и инаетчија – нека биде – па така ќе се создаде поле во кое ние ќе имаме право да се бориме за слободата во која живееме. Политиката веројатно и не треба да се споменува. Тие што ги инволвираат децата во политиката се морони и вошки! Тие што ги злоупотребуваат децата за делење летоци и веење знамиња се лош пример за родители. И спијат на таван!

3… до право на информираност!

Информацијата е носител на знаењето – единична мерка за знаење. Информацијата го прави учењето квалитетно. Како може некој да учи ако нема информација? Не постои начин да се дознае било што ако информацијата е затворена и недостапна. Кога сето знаење би било складирано само во едно место – условно кажано „контејнер со знаење“ - тогаш би било многу полесно да се контролира пристапот кон информациите. Но со оглед на тоа што знаењето не е така лесно сфатливо, веројатно поради карактерот на обемност денес е многу лесно да се пријде кон злоупотреба на информацијата. Тоа и се прави. Како информацијата е заробена(?), еден конкретен пример. Користите софтвер кој не е слободен? Не знаете што користите, имате право да знаете, не велам дека мора да го знаете, некој сака да знае што користи, што прави тој софтвер, но тоа не е достапно поради тоа што информациите за тоа како софтверот е направен (неговиот изворен код) се недостапни. Еден начин да се дојде до сознанија за работата на софтверот што го користите е повратно инжињерство или Reverse Engeneering, што некои го ставаат во рамките на кракирање. Тој метод е прилично комплициран и нема да може да го прави секој. Втор начин е користење на алтернативен систем за кој сте сигурни дека имате достап до информациите за тоа како тој софтвер е направен и функционира бидејќи го имате неговиот изворен код. Се разбира таков тип на софтвер е слободниот софтвер. Следно кога некој ќе праша зошто да користи слободен софтвер, појаснете му го овој концепт на слободна информација што е загарантирана и со Уставот на нашата земја, а и со општа конвенција за слобода на информациите. И кажете им дека тие кои ја сакатуваат информацијата и онеспособуваат знаењето што му припаѓа на луѓето, честопати се казнувани од ЕУ и нејзините гранки на влијание. Или дајте му до знаење дека не ни заслужуваат одговор со елегантна насмевка.

4…до поборник за слобода!

Не се сите способни да го сфатат овој принцип на живеење со борба за слобода. Тогаш кога би им ги појаснал моите суптилни закони кои ги следам и практикувам веројатно би ме прогласиле за социјален ерес и гнилеж, па затоа одрекувам било каква понатамошна дискусија на точките кои ме инспирираат да го правам тоа што го правам. Јас сум младич кој може да каже дека преживеа малку од траумите на класична граѓанска војна, одземање на правото на збор, поставувања полициски часови и борба со фрустрациите на средношколските лудаци кои почнувајќи од соучениците па се до професорите никогаш не побегнаа од клишето на животот зад ограда и неправда. За да се стане она што многу мислат дека е лесно – активист за слобода - треба да се помине низ серија чувства што те мотивираат, серија напади што те запираат, серија необјективни критики што те осакатуваат и на крај да се избориш со фаците на секојдневието – лица кои никогаш не напреднале во својот дигитален развој, лица со завршени високо образовни институции, факултети, академии и виши школи. Денес постојат улоги во вашиот живот кои крајно компетентно пристапуваат во дискусија за некои проблеми, без пројавување на желба најпрво да се запознаат со тие проблеми, а потоа да ги дискутираат. Конкретно сум бил затекнат во ситуација професор со завршен веројатно ЕТФ факултет да ми каже во лице „абе батали слобода, каде се парите?!“. Парите се во вашата способност. Слободниот софтвер не е исто што и бесплатен софтвер. Иако честопати слободниот софтвер Е бесплатен, не важи спротивното, бесплатниот софтвер не е или не-секогаш е слободен софтвер. Способноста да се заработи од слободниот софтвер е за почит, а способноста или квази-можностите на лицата кои сметаат дека лицата кои стојат зад слободниот софтвер се хранат со вода, е за во краварска фарма. Тие се неспособни и штетни за општество во кое треба да владее слободата и слободната размисла. Поради нивната неинтелигенција да направат пари преку слободен софтвер, плукаат на целото наше движење и производ.

Можеби е време да се стави крај на борбите кои ги имаме со луѓето од секојдневието. Вистинскиот поборник за слобода впрочем не се замара што мислат другите. Тој е ослободен од замките на егото и е вистинољубив. Секогаш кога ќе се дојде до можност за помагање на слободата тој е среќен и чувствува гордост и среќа што помогнал на тој начин.

Писателот е писател поради тоа што пишува.
Човекот е слободен поради тоа што е човек.

Што е бре работава, некако луѓево се губат. Rob Levin, познат и како Lilo, типот што го формира Freenode - најдобриот IRC сервер за поддршка за слободен софтвер го удрила кола по што подлегнал на повредите.

Сочуство. Веста.

Зошто Билјана Секуловска секогаш кога води вести се треси како да доживува оргазам на секој трет збор во реченицата?

Едно време тоа го правеше и Ирена од Орбис, арно ама му ги шибнаа клоците и сега сме раат од мајмунлок.

Не сериозно, за Билјана, да не има паркинсонова?

Што е слобода?

Слобода е состојба во која субјектот не принадлежи на принудени акции спротивно од неговата волја и во која субјектот не е врзан со слободната волја на друга единка. Слобода е состојба во која субјектот е слободен. Што значи да си слободен? Во англискиот јазик не постои збор за слободен. Истото значење што го има зборот бесплатен го има и зборот слободен.
Free – како во „I am free to speak whatever I want“ и,
Free – како во „This is free of charge“.
Во тој случај како може да се распознае слободата како слободно и слободата како бесплатно? Чистата природа на човекот е да биде слободен. Уште од самото раѓање бебето како личност е подложно на волјата на родителите. Некои родители се добри кон децата, некои лоши, тоа е нивна волја која ја (не во строга смисла) наметнуваат врз децата. Впрочем тоа во дадени ситуации е добро, доколку се земе во предвид фактот што и самото бебе како личност во развој (процес кој материјално никогаш не престанува), нема да се согласи со сите постапки на неговите родители/старатели или личностите кои се одговорни за него воопшто. Ќе се расплаче, ќе фрла со храна или ќе одбива да јаде. Тоа е еден вид на бунт што чистата природа на личноста – слободата го предизвикува кон лицата кои сметаат дека нивните постапки се во ред без да се стават во ситуација на личноста со која работат/живеат. Слободата не тера да си ги бараме своите права, не тера да се плашиме од нејзиното губење, но во ниту еден случај слободата нема да не натера да седнеме и со сила да размислиме што со неа откако ќе ја загубиме. Во тој случај слободата и не би била слобода. Во тој случај слободата ќе се меша во нашата слободна волја без разлика на позитивниот или негативниот резултат. Еден добро познат факт ја прави слободата најпожелната работа во животот на луѓето – сите ја сакаат многу повеќе откако ќе ја изгубат.

Што можете да направите вие?

Па така живеејќи во свет во кој толку многу се измешале и доброто и лошото, финото и грубото, белото и црното, речиси е невозможно да препознаеме што е слобода, а што е зависност од волјата на другите. Во светот веќе не се прашува „зошто“, а се почесто се приоѓа кон формата „така треба“ која догматски ја прифаќаме во нашиот живот. Можноста за промена е тука, во нас самите, само треба да кажеме дека ние сакаме да направиме промена. Никој нема да не спречи во нашата идеја. И кога ќе ја имаме таа волја тогаш се поставува прашањето „што да направиме за да се видат резултати“ или во кое поле да делуваме за да бидеме успешни и да ја поттикнеме желбата за живеење во слободен свет. Политика? Не би рекол, тоа е алатка на неспособните. Следење на политичари? Тоа е пракса на уште понеспособните и веќе видена неуспешна страна на квази ораторите кои преку зборови се обидуваат да го заобиколат фактот или конкретната фабула на прашањето. Што можеме да направиме за да се избориме за слобода? Единствено можеме да сториме нешто во полето во кое ние сме најдобри. Занемарете ги политичките или патриотските чувства што преовладуваат во вас и кои градат бариери кон вашите најблиски – луѓето, тргнете од премисата дека сакате да сторите нешто додека можете, бидејќи сте млади и ја имате моќта и правото да бидете сослушани и видени. Активност во полето во кое вие сте најдобри, а кое не предизвикува дополнителна тежина врз слободната волја на другите е тоа што може да се направи за да се оформи псеудо општество во кое ќе преовладува идејата за слободата. Така се доаѓа до терминот Хакер..

Борци за слобода

..или Hacker кој многупати е помешан со нелегални активности и желба за остварување на злобни цели. Еден од најголемите речници на Интернет, Merriam-Webster Online Dictionary, го дава едно од најнеобјективните и најлошите толкувања во точка 4 од записот за поимот Hacker:
…
4 : a person who illegally gains access to and sometimes tampers with information in a computer system
…
И покрај тоа што веќе е досадно појаснувањето дека термините hacker и cracker не треба да се мешаат, еве уште еден факт за тоа дека навистина не е пожелно тие два термини меѓусебно да се поистоветуваат. Така накратко се добива појаснување од овој тип: Поимот Hacker е термин со кој се означува експерт во одредена област, најчесто од информатичката технологија и пред се личност што има идеја и креативност да го направи нештото. Конкретно, уметничкиот лик на делото на еден програмер (неговиот изворен код) го прави програмерот хакер. Заради тоа што тој направил уметност која не’ поврзува со компјутерот. Желбата да се бориме за слобода исто така може да не’ оквалификува како хакери. Борецот за слобода на информацијата (тука спаѓа секоја информација иако на првпат се посочува софтверот како куп информации), и личноста која создава шмек (во смисла: ја прави науката за сметачите поатрактивна за крајните корисници) за поврзување на човекот со сметачите е хакер. Не сите програмери се хакери и не сите хакери се програмери. Впрочем, секој уметник може да биде хакер.

Слободата и битот

Не беше слободата толку важна пред 80тите години на минатиот век кога се зборуваше за информатичката технологија. Хакерите ги делеа нивните дела уште од зачнувањето на идејата за носителот на дигиталната информација – битот. Тоа може да се потпре на Ada Byron првиот програмер на светот (не знам по кое следство), која веројатно ни на крај памет не помислувала да го „зароби“ своето дело, но поитала да им каже на другите логичари од тоа време за нејзиниот изум, по што го презентирала истиот. Иако тогаш не постоел Битот како носител на податокот, таа мала точка која е забележана како резултат од пресметките на изумот на Ада била слободна. И уште една потпора на погоре-наведениот факт, а која се споменува и во памфлетот на НВО „Слободен софтвер Македонија“ со име „Слободата и Ти“ - што би било кога Моцарт би забранил било каква манипулација и ширење на неговите партитури/дела. Впрочем Моцарт бил до толку хардкор што во одредени моменти и ги препишувал делата на строгата црквена инквизиција од тоа време само по слух. Типично кракирање, па сепак бил доволно фер да го остави знаењето на светот.
Пред дигиталната револуција на домашниот компјутер или стигањето на IBM-овиот PC во нечии домови, програмерите го давале своето дело бесплатно и пред се слободно. Не било типично да се нагласи дека тоа парче софтвер принадлежи на одредени авторски права, бидејќи дотогаш сите информации биле слободни. И да не бил достапен изворниот код, во тоа време постоело нешто што може да се смета за зачетник на затворениот софтвер, а што денеска се вика Freeware и треба строго да се ограничи од терминот Free Software или Слободен софтвер. Freeware е право на користење на извршната програма на одреден софтвер. Значи строга лиценца што ви дава право само да користите програма без можност да ја приспособувате на вашите потреби, притоа задоволувајќи само едно од правилата за слободен софтвер - Слобода да ја пуштате програмата, за било која цел. Потоа дојдоа вистинските проблеми за кои се зборува исто така во „Слободата и Ти“:

Fear the greeks.
Even when they bring gifts!

Горнава реченица најдобро ја објаснува Xerox ситуацијата. Хартијата повторно се заглавуваше во новиот печатач кој AI лабораторијата при MIT го доби како подарок. Сталман, хакерски расположен, одлучи сам да го среди проблемот. И го стори тоа, но не го доби изворниот код на софтверот од Xerox. Xerox ги удри темелите на затворениот софтвер, ја поткопа слободната соработка во програмерската заедница, но и придонесе за создавањето на GNU/Linux! (страна 10)

Потоа настапува периодот на масивно создавање на затворен софтвер или неслободен софтвер. Се создаваат големи фирми и се појавуваат личности за кои се што досега е напишано во овој текст не значи ама баш ништо. Почна да се поткопува слободата, почна да се руши пристапот до информациите, почнаа да се инспирираат групи на хакери да создадат софтвер во кој ќе можат да се осеќаат слободно. И баш заради тоа, потребата од задоволување на сетилото за слобода би требало да не наведе и самите нас да преминеме кон користење на слободни нешта и во секојдневниот живот. Кога јадеме треба да имаме во предвид дека со самото јадење не предизвикуваме штета на другите, дека не им сметаме и не учествуваме во масовното истребување на другите живи видови само поради нашата желба за јадење. Исто така и кога користиме софтвер треба да имаме во предвид да не ги повредуваме авторски права на другите лица кои пак го создале истиот. Ова веројатно и нема да допре до голем број читатели, но идејата што сакам да ја анализирам е следнава: кога некој софтвер е затворен, тоа е поради тоа што авторот така решил. Колку и да е штетно тоа за крајниот корисник, тоа е слободна волја на авторот на софтверот. Ако ние одиме контра неговата слободна волја и нелегално користиме неслободен/затворен софтвер, тогаш настапува моментот на повредување на другите единки во светот кои исто така ја сакаат слободата колку што и’ наштетиле правејќи го нивниот софтвер. Со ова не сакам да ги оправдам активностите на лицата што го затвораат кодот, напротив, кога веќе се користи софтвер, корисникот треба да гледа тоа да го стори на колку што е можно полегален начин. И колку е тоа лесно? Многу! Користете слободен софтвер и запознајте се со принципите кои важат во него.

Не е како другите, не чини!

Дали обраќате внимание кога пиете Пирири без притоа да ви се каже дека тоа е Пирири, па цело време мислите дека пиете Пири-Кола? И тогаш доаѓа некој и ви вика „абе тоа е пирикола“, и вие веднаш плукате и глумите лудило како демек сте го осетиле вкусот уште од порано па сега сте се спржиле. Тоа е комплексот на одредени корисници. Веруваат во нешто што прво ќе го видат и научат како такво, а потоа го споредуваат буквално со се. Не ретки се случаевите да се праша „Како се менува позадина во KDE?“, па по дадениот одговор да следи друго прашање „Аааа, зошто не е како во другите системи?“. Искоренете го тоа уште веднаш! Ако забележите таков однос во вашиот карактер, веднаш угаснете го. Помислете на се што можете да научите користејќи слободен софтвер или конкретно GNU/Linux. Потоа размислете на целиот софтвер што може да го имате со добра Интернет врска или едно DVD. Не споредувајте со другите системи. Има софтвер што е подобар од некој друг, а има и полош. Како оганче кое може да се распламти во желбата за искоренување на идејата дека одреден софтвер е лесно споредлив со друг или на лик идентичен, може да го земете следниот факт: во светот на GNU/Linux проблеми со софтверот има. Тоа е софтвер. Софтверот има природа не секогаш да работи како што го создал авторот. Но кога инсталирате GNU/Linux како оперативен систем, со самиот тој добивате куп драјвери за кои не треба да ставате и вадите ЦД-ња веднаш по инсталацијата на системот. Проблемите се лесно решливи со поискусни корисници или преку Интернет базата на знаења (пример http://wiki.lugola.net). Потоа, добивате куп софтвер, не треба да инсталирате кодеци, не треба да инсталирате апликации за секој формат посебно.
Тука треба да се спомене еден проблем на кој корисниците веднаш ќе изреагираат, конкретно Ubuntu Linux (тоа подразбира и Kubuntu и Xubuntu). Оваа дистрибуција исто како и други слободни дистрибуции немаат mp3 или avi поддршка, поради постоење на патенти кои строго важат во САД. Со оглед на тоа што Ubuntu Linux се нуди бесплатно во целиот свет и може да го има секој од Париз до Пекинг, прохибициите за носење на дигитални патентирани формати се реалност и проблем за кој корисниците за скоро време можеби и нема да можат да сторат којзнае што, но начинот на нивно доинсталирање со дополнително ЦД или добра Интернет врска е многу лесен.

Заклучок

Конкретно зборувајќи за слободата се обидов да се потпрам на редица факти кои ни докажале дека слободата не е играчка со која треба да се поигруваме. Слободата може да е најголем пријател, но никој не сака да го види непријателот во нејзиното лице. Тоа значи дека единствено тие што го осетиле поморот на слободата на своја кожа знаат која е цената на слободата. Нас се ни е при рака. Тука кај нас. На едно обично ЦД, на Интернет и сл. Софтверот е дел од нашиот живот. Тој за некого е потреба, за некој професија, а за некој забава. Тој треба да биде слободен исто како и нотите на Моцарт. Тој треба да е слободен исто како и вие кога го читате овој текст. Правото да кажете што сакате е ваше и загарантирано уште со вашето раѓање. Никој нема право да ви го земе ниту наруши тоа право на слобода на изразувањето. Имате право да се облекувате како сакате, да јадете што сакате и да зборувате што сакате и да користите што сакате. Тоа е основа на поимот „слободна волја“, бидејќи без тие работи, човекот не е човек, туку животно во ЗОО Градина изложен на желбите на другите. Правото е ваше, но запомнете ја обврската, не повредувајте ги другите и преминете кон примена на слободата во вашиот секојдневен живот.

Без да го чекате следниот upgrade на системот кој мнозината го користат, зачекорете во светот во кој вие одлучувате кога вашиот систем ќе е со најновиот софтвер. Таму, Вие ги градите правилата. Во светот на слободниот софтвер. Слободата нема цена, но враќањето на слободата е многу скапо!

Немам успеано никаде да најдам изворен код за овој софтвер.

Ако некој може да ми асистира, би бил благодарен. Иначе ме заинтригира компатибилноста на софтверот со GPL штом не можам да го најдам изворниот код.

Цела галерија.

Steve Irwin умре од напад на нешто што на англиски се вика Stingray и изгледа вака.

Сите кои не го знаат типот ќе ви асоцирам со следново - типот што со голи раце фаќаше крокодили целиот негов живот. Веста е објавена пред некој час, нападот веројатно се случил пред не повеќе од 12 часа. Каква иронија, крокодилите ги фаќаше како рипки, а тоа грозното „рипче“ го среди за секунда. R.I.P. Irwin!