Падот на Гвадалкивир 2.0

Првиот расказ од серијата „Длабината“ сум го објавил на 11 Јануари 2007г., а после неколку раскази и престанав да објавувам на блог. Поради негодување на некои од читателите на Планетата. Продолжив да пишувам локално. Денес конечно средив сѐ што имав. Идеите ги реализирав и поправив што остана. Неколку од содржините (првите неколку раскази) што се ставени во Таболин се земени од тие први верзии на Длабината, преработени и составени. Направив насловна и еве, Creative Commons лиценциран труд, од мене:

Информации за лиценцирањето има во PDF датотеката, истовремено може да ја симнете ODF верзијата(.odf), насловната(.png) и да го видите оригиналот според кој е добиена насловната. Благодарност до Лесиг што направил правен систем што дава и до некој од мене што беше глупав и го напиша сето ова.

.. За „Таболин“ ..

Таболин е градот кој не можете да го најдете ако погледнете низ Вашиот прозорец. Личностите од делото се здание на еден злобен и болен ум кој по грешка создава нешто кое влегува во циклус на грешки. На крајот тој полудува и оди на дното. Се затвора во стара колипка и почнува да работи како електроничар, и не сака да има допир со компјутер. Се труди да е добар човек. Ако некој добро ја сфати целата приказна, можеби ќе најде нелогичности кои не одговараат на сегашниот простор-време, и можеби ќе види трагичен крај. Тоа е најмалку така. Епа, поврзете си ги расказите како сакате, и пријавувајте синтаксички грешки.